Vastgehouden door Christus leer je erkennen wie God is, ook in zijn toorn en straf

  • 21 februari 2016 |
  • Gepubliceerd in Zondag 4

Vorige week ging het over onszelf.
Met dat beeld van het museum: door het museum van je zonde en schuld, eerlijk ontdekken wie je bent en hoe diep van binnen het fout zit - dat is eng, maar vastgehouden door Christus kan het.
Vandaag gaat het over God.
En dan weer dingen die je misschien liever niet hoort. Het gaat over straf, toorn, oordeel. Misschien past vandaag wel het beeld van een enorm heftig onweer. Durf je dan buiten te blijven staan, terwijl de bliksem om je heen inslaat?
Het kan, als je maar veilig onder dak bent bij Christus.

Lees meer...

Lijden is de weg naar heerlijkheid, als je met Jezus meegaat

  • 15 november 2015 |
  • Gepubliceerd in Hebreeën
Preek over Hebreeën 2:6-10
lezen: Hebreeën 2
Capelle aan den IJssel, 15 november 2015
R.J.Vreugdenhil
 
Lezen Hebreeën 2 | zingen Gez.67 | tekst Hebreeën 2:6-10

LIJDEN IS DE WEG NAAR HEERLIJKHEID, ALS JE MET JEZUS MEEGAAT.
Er is nog weinig heerlijkheid te zien voor de mens.
Kijk naar de mens Jezus.
Zijn lijden was de weg naar heerlijkheid.
Over die weg neemt hij mensen mee.
Ga met hem de weg van lijden naar heerlijkheid.

HEER, onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde.
Zo begint en eindigt Psalm 8.
Heel mooi weergegeven in Psalmen voor nu: HEER, onze Heer, uw handtekening staat prachtig onder heel de aarde.
Een mooie psalm voor als je op een bergtop staat te genieten. Of een paar weken terug met die mooie herfstkleuren.
Heer, wat is het mooi en wat lezen we overal uw naam, uw handtekening.

Psalm 8 zingt ook iets over ons, over de mens.
Dat wordt aangehaald in Hebreeën 2: u hebt hem met eer en luister gekroond, alles hebt u aan hem onderworpen.
Dat klinkt ook al zo mooi.
Soms herken je dat ook: wat kunnen wij, als mensheid, veel met wat God in de schepping gegeven heeft. We halen goud uit de grond, we laten vliegtuigen vliegen, we vervangen hartkleppen - wat kunnen we veel!

Maar ‘alles aan de mens onderworpen’....
Dat klinkt te mooi.
Dat kon je misschien zeggen bij de schepping, maar vandaag niet meer.
Want er is een heleboel waar we geen controle over hebben.
Wij kregen het destijds te horen van de specialist in het AMC, toen hij geen diagnose kon stellen: mevrouw, we weten heel veel en we kunnen heel veel, maar er is nog veel meer wat we niet weten.
Er is zoveel dat we als mens niet in onze macht hebben.
Uitzaaiingen, chronische ziektes, achteruitgang, een plotseling sterven; allerlei psychische nood, depressie, suïcidale gedachtes.
Maar denk ook aan natuurgeweld. Een aardbeving, een modderlawine - en de mens met al z’n techniek staat machteloos.

Vul maar in.
In één woord samengevat: lijden.
Het lijden in deze wereld.
Dat is niet aan de mens onderworpen.
Maar juist andersom: daar ben je als mens aan onderworpen.
Hebreeën 2:15, door al die dingen kun je zomaar slaaf zijn van levenslange angst voor de dood.

Psalm 8 zingt wel: ‘alles is aan de mens onderworpen’, maar de werkelijkheid is dat de mens aan allerlei vormen van lijden onderworpen is.
Voel je de spanning?

Er is nog weinig heerlijkheid te zien voor de mens.

Wat doen we daarmee?
Hoe gaan wij om met het lijden dat ons overkomt.
We proberen, denk ik, met z’n allen als mensen toch zoveel mogelijk het onder controle te krijgen.
We steken enorm veel geld in onderzoek, nieuwe medicijnen, behandelmethodes. Want ziekte moet bestreden worden.
De gevolgen van ouder worden moet je bestrijden. De dood bij je vandaan houden.
Overal is therapie voor. En een ongeboren kind met een handicap laat je weghalen, omdat het onvoldoende kwaliteit van leven zal hebben.
Dat is het sleutelwoord. Het gaat niet om ‘leven’ maar om ‘voldoende kwaliteit van leven’.

De ideale mens is de mens met wie het goed gaat.
Gezond, gelukkig, welvarend en optimistisch.
Het ideaal is dat je je leven op orde hebt en alles onder controle. Alles aan je onderworpen.
We doen er heel veel voor om dat ideaal te bereiken.
Want gezondheid en het goed hebben, kwaliteit van leven, dat is de weg naar geluk.

Is dat zo?
Wat is dan je referentiepunt? Wat is je ijkpunt als je nadenkt over mens-zijn?
Wat is voor u, voor jou de mens zoals hij moet zijn?

De Hebreeën-schrijver zegt: kijk naar de mens Jezus.
De schrijver voelt ook die spanning. ´Alles aan de mens onderworpen´(NB alles, dus er rest niets dat niet onder zijn gezag is gesteld!, vs.8) - dat zien we nu nog niet (vs.8).
Maar (vs.9) we zien Jezus.
Bewust hier die naam. Hiervoor ging het steeds over ‘de Zoon’.
Nu: Jezus. Meer niet. Mens. In alles aan ons gelijk geworden (vs.17).
Kijk naar de mens Jezus, want in hem kun je de mens zien zoals God hem bedoelt.
De mens van Psalm 8.
Laat de mens Jezus je ijkpunt zijn als je nadenkt over mens-zijn.

Hij is de nieuwe mens waarmee God verder werkt.
Paulus schrijft ergens (1 Kor.15): Jezus is de laatste Adam.
God begon met Adam, de eerste mens in het paradijs.
Maar dat liep helemaal verkeerd.
Maar nu geeft God een nieuwe Adam. Een nieuw begin: de mens Jezus.

Als je Gods bedoeling met de mens wil weten, moet je naar hem kijken.
Om de mens van Psalm 8 te kennen - kijk naar de mens Jezus.

Wat zie je dan?
Klopt bij hem Psalm 2 dan wel?
De Hebreeënschrijver zegt: als je goed kijkt, zie je bij Jezus twee dingen. Het één èn het ander.
Anders gezegd: je ziet bij hem niet de ideale eind-situatie (maar onbereikbaar ver).
Je ziet bij hem een weg. Een ‘van het één naar het ander’.

Vers 9: we zien aan de ene kant dat Jezus voor korte tijd lager dan de engelen geplaatst was.
(De schrijver gebruikt duidelijk de Griekse vertaling van het Oude Testament; die is iets anders dan wat wij kennen vanuit het Hebreeuws.)
Korte tijd lager dan de engelen.
Mens in deze wereld, net als wij. In alles aan ons gelijk geworden.
Mens zoals wij het mens-zijn ervaren: levenslang bedreigd door de dood. Mens-zijn dat onderworpen is aan lijden, ziekte, bedreiging, angst.
Daar begón Jezus.
De nieuwe Adam begon waar de eerste Adam en zijn nakomelingen vastgelopen was.

Maar als je nu naar Jezus kijkt, zie je meer.
Dan zie je ook dat andere: met eer en luister gekroond. Alles is aan hem onderworpen.
Het ging bij hem van lijden naar heerlijkheid.
Nee, sterker nog: zijn lijden wás de weg naar heerlijkheid.
Vers 9: we zien dat Jezus (...) vanwege zijn lijden en dood nu met eer en luister gekroond is.
Dat is hetzelfde als wat Paulus schrijft in Filippenzen 2 en wat we net zongen in Gezang 67: hij heeft zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood - de dood aan het kruis. Daarom heeft God hem hoog verheven en hem de naam geschonken die elke naam te boven gaat, opdat (...) elke tong zal belijden: Jezus Christus is Heer, tot eer van God, de Vader. (Fil.2:9,11)
Zijn lijden was de weg naar heerlijkheid.
Dat was passend, naar het oordeel van God.
Vers 10: God achtte het passend om de bereider van hun redding door het lijden naar de uiteindelijke volmaaktheid te voeren.

Ik zei net: de laatste Adam begon waar de eerste was vastgelopen: in het leven dat toch niet anders is dan een voortdurend sterven.
Maar met dat Jezus, de Zoon van God, in dat lijden binnenstapt, is lijden niet meer een doodlopende weg, maar een weg naar heerlijkheid.
Jezus mocht die weg al gaan. Via het diepste lijden (aan het kruis, door God verlaten) naar de heerlijkheid van zitten aan Gods rechterhand, en alles aan hem onderworpen.
Hij ging die weg.
En over die weg neemt hij mensen mee.

Vers 10: God achtte het passend om hem door het lijden naar de volmaaktheid te voeren als bereider van hun redding.
Bereider. Ook wel vertaald met: Leidsman. Degene die voorop gaat om anderen mee te nemen.
Daarom het begin van vers 10: hij ging die weg van lijden naar heerlijkheid om vele kinderen in zijn luister te laten delen.
Jezus neemt mensen mee op zijn weg naar de heerlijkheid.

Dat thema wordt in het vervolg verder uitgewerkt Vers 11: hij schaamt zich er niet voor hen zijn broeders en zusters te noemen. Kom, broers en zussen, ik neem jullie mee naar de heerlijkheid bij Vader.
Vers 15: zo bevrijdde hij allen die slaaf waren van hun levenslange angst voor de dood.

Jezus ging de weg van lijden naar heerlijkheid.
Niet voor zichzelf, maar om mensen mee te nemen naar die heerlijkheid.
Om mensen mee te nemen naar het ideaal-beeld van de mens in Psalm 8: met eer en luister gekroond, alles aan hem onderworpen.

Het eind-plaatje van Psalm 8 (wat in feite niet anders dan het plaatje van de mens bij het begin, bij de schepping) - dat eindplaatje tekent uw en jouw bestemming. Dát mag je worden, mens die met eer en luister is gekroond, mens met gezag over de komende wereld. Alles aan je onderworpen.
Als je met Jezus Christus meegaat.
Dat is de uitnodiging: ga met hem de weg van lijden naar heerlijkheid.
Hij is de bereider van je redding, de Voorop-loper. Loop dan met hem mee.
Ga in geloof achter Jezus aan.
Juist ook ín je lijden.
Ik denk aan heel veel mensen in de gemeente die weten wat lijden is. Soms zonder dat anderen het zien. Of het valt allang niet meer op, maar zelf voel je het elke dag.

Ga met Jezus je weg van het lijden.
Dan is lijden geen doodlopende weg.
Dan is lijden niet zinloos en doelloos.
Angst, pijn, verdriet, chronische ziekte, - het is dan niet iets dat er niet zou mogen zijn en wat je dus zoveel mogelijk weg moet duwen omdat het de kwaliteit van je leven bedreigt.
Jezus heeft ons toch ook niet weggeduwd omdat wij de kwaliteit van zijn leven bedreigden?
Hij schaamt zich niet om ons zijn broers en zussen te noemen.
Laten wij ons dan niet schamen voor het lijden waar hij zelf doorheen gegaan is.
Laten we het niet, koste wat het kost, wegduwen.
Aanvaard het lijden. Ga die moeilijke weg als de Heer je die weg laat gaan.
Ga de weg van het lijden met Jezus.
Dan is het de weg naar heerlijkheid.

Dat is ook een boodschap voor mensen die gezond en gelukkig zijn.
Je ziet lijden om je heen.
Je doet misschien van alles om te maken dat zoiets jou niet zal overkomen.
Of je houdt het zoveel mogelijk op afstand. Misschien vind je het moeilijk om om te gaan met mensen die het zwaar hebben. En je zet de TV uit als er teveel menselijk lijden vanuit deze wereld op je bordje komt te liggen.

Ook dan is de boodschap:
Lijden moet je niet weg duwen; lijden is de weg die je moet gaan.
Maar als je met Jezus gaat, is het de weg naar heerlijkheid.

Zo mag je Psalm 8 blijven zingen.
Niet met heimwee naar hoe het was, bij de schepping.
Maar met verlangen naar hoe het zal zijn als Jezus Christus ons daar gebracht heeft. Als je samen met hem bent gekroond met eer en luister. Als alles aan je onderworpen is.
Daar ben je naar op weg.
En onderweg, dwars door je lijden heen, mag je het al zingen: HEER, onze Heer, hoe machtig is uw naam op heel de aarde.

AMEN

 

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed